Bin Yıllık Uykusuzluk

eğreti kapının fezlekesi

düşü delik yüreği kırık bu coğrafyanın

toprağı sıtma tutmuş

hikaye sürgün anlatıcıların ağzında

körpe sahillerde dağlar alabora

ölüme muhacir bedene kucak

genç bir adam

sesleniyor küflü geceye

tıfıl potin izleri

daha kaç çocuk hıçkıracak sütü kesik

benzi kurutan misketler soykırım

yanaklarında çocukların

kavlayan gözbebekleri tuz ağusu

tozun pusa boyun eğdiği akşam

çakmak çakmak bakışını gördüm yerkürenin

inleyerek ölümünü

güneşin dibe vurduğu yerde

münafık çağların üzerine kapanışını

kanırtıyorum boğazımdaki pençeyi

susku akıyor

bin yıllık uykusuzluk

üzeri çizildi hatırı sayılır zamanların

tut kolumu

irkileyim soluk saçlarından

Sabiha İclal Tiryaki

İtibar / Aralık 2017- Sayı 75