16 Nisan 2019 Salı

Dumanı Üzerinde Asrın Ortasından Geçen Beyaban



fecir vaktinden habersiz bir çağın
eşiğinden bildiriyorum dedi haberci
kayıp çocuğu arıyorlar
çamura bulanmış emzikten

kasveti akıntıda boğuyor
küçük kırmızı balık
dili mahfuz
meydan okuyor ürkütücü sessizliğe

göçmen kuş olma hayaliyle yanıp
tutuşurken küle dönen
sayısız enkaz var
dikine özgürleşen kulelerde

küresel ekranının arka yüzünde
bir türlü okuyamadığımız
parşömen sızısı
daha ne kadar izleriz
tükenmiş vicdanları aklamadan

baş aşağı çevirmeli keops’u
tüm taşların ağlama vaktidir
firar etmeli karanlık zamanın kıskacından

kırıldı günbalı kadehi


Sabiha İclal Tiryaki

Ayna İnsan / 2015 Yıl 4 - Sayı 16

Hiç yorum yok:

Göğün Değdiği Yer

yağmuru geçince hemen soldaki müebbet yokuş emiyor topuk seslerini uzun bekleyişlerin biriktiği lahit dudak uçları gülümsemeyi unutalı bıçak...