Kim Sabaha Ulaştıracak Suyun Sesini

bitkin sessizlik akıtıyor lohusa yatağına

anaç öz suyunu
aç gözlü kurtçuklara karşı direniş

siyahın orta yerine haykırışım

hüzünler yama tutmuyor artık

yürümeli

yüzyılların kirli tırnaklarına inat

külleri savurduğum geçmiş

unutuşu belleğin

hecelerine ayrılmış yoksun bir gülüş

dökülmüştü taş yola

öğrendiğim:

parmak izi gizleniyor

günün alacasında sesimi örten

sari bir yalnızlık saklıymış içinde

sana kim dokundu

buluşalım el yazması bir kitabın

hırpalanışında
kaçırdığımız kaç sabahın şifresi var

kırılmış

soluğu kılavuz çizgisi tan  yerinin

vakit dar

Sabiha İclal Tiryaki

Ayna İnsan / 2015 Yıl 4 – Sayı 14